Menu
Strona główna
Hacking
Programowanie
Telefonia Komórkowa
Kody do Gier
Linux
Dlaczego?
Programowanie w Delphi
Mapa strony
 Programy
Systemy
Artykuły PDF

Security

Skanery
Sniffery
Security

Windows

Użytkowe
Przegl?darki graficzne
Kodeki
Narzędzia plikowe
Narzędzia dyskowe
Narzędzia systemowe
Sterowniki
Szyfrowanie danych
Zarz?dzanie hasłami
Zarz?dzanie rejestrem
?aty i Patche
Zarz?dzanie pamięci?
Synchronizacja czasu
Nagrywanie płyt
Free Antivirus (Darmowe Antyvirusy)
Sterowniki
Obróbka d?więku
Edycja wideo

Internetowe

Bezpiecze?stwo
Programy P2P
Komunikatory
Dodatki do przegl?darek
Klienty poczty elektronicznej
Narzędzia Antyspamowe
Przegl?darki grup dyskusyjnych
Przegl?darki Offline
Serwery poczty elektronicznej
Telefonia komórkowa
Wyszukiwarki internetowe
Zdalny dostęp
Cybernianie
Klienty FTP
Narzędzia internetowe
Prywatnośc
Przegl?darki internetowe
Serwery FTP
Serwery WWW
Wspomagacze ści?gania
Zarz?dzanie sieci? lokaln?

Tuning Systemu

Diagnostyka i testowanie
Inne
Rozszerzenia pulpitu
Tapety na pulpit
Tuning Systemu
Ikony
Powłoki
Tuning sprzętu
Wygaszacze ekranu

Programowanie

Kompilatory
Biblioteki i komponenty
Bazy danych
Edytory programistyczne
?rodowiska programistyczne
Debugery
Tworzenie wersji instalacyjnych

Webmastering

Użytkowe
Kursy

Linux

Użytkowe
Internetowe
Multimedialne

Programy biurowe

Programy dla firm
Pakiety biurowe
Administracja
Edytory tekstu
Grafika prezentacyjna
Kadry i płace
Wspomaganie projektowania
Zarz?dzanie projektami
Bazy danych
Finanse i księgowośc
Handel
Programy ewidencyjne
Zarz?dzanie informacj? osobist? (PIM)
 Download GRY
Pelne Wersje GIER
 Artykuły > Linux > Opis CHOS'a i LILO
Bootloadery

Bootloader to program który odpowiada za wybór systemu operacyjnego podczas uruchamiania komputera. Przeważnie znajduje się na początku partycji lub w pierwszych sektorach dysku. Szczególnie przydatny jest w sytuacji, gdy na dysku posiadamy kilka systemów operacyjnych i nie chcemy do uruchamiania każdego z nich używać dyskietek startujących. Najpopularniejszym tego typu programem rozpowszechnianym z dystrybucjami Linuksa jest LILO (Linux Loader). Posiada wiele możliwości i potrafi uruchamiać nie tylko Linuksa. Niestety dla początkujących użytkowników jest dość trudny w obłudze i konfiguracji.
LILO nie jest jedynym programem tego typu na Linuksa. Przyjrzymy się jednemu z jego konkurentów, który moim zdaniem jest znakomitą aletrnatywą. Tym programem będzie CHOS (Choose-OS).

1. LILO

LILO rozpowszechniany jest praktycznie z każdą dystrybucją Linuksa, więc nie będzie najmniejszych kłopotów z jego zdobyciem. Pozatym chyba wszystkie dystrybucje używają go jako domyślnego bootloadera. Nie spotkałem jeszcze takiej, która podczas instalacji umożliwiała by zainstalowanie innego programu niż LILO.
Plikiem konfiguracyjnym jest /etc/lilo.conf. Oto jego przykładowa zawartość:

boot = /dev/hda
default = linux
delay = 300
prompt
vga = normal

# Ustawienia Linuksa:
image = /vmlinuz
  root = /dev/hda5
  label = linux
  read-only

#Ustawienia DOSa:
other = /dev/hda1
  label = dos
  table = /dev/hda
Tak skonfigurowany LILO umożliwia nam uruchomienie dwóch systemów: Linuksa znajdującego się na partycji /dev/hda5, lub DOSa który jest na partycji /dev/hda1.
Niektórzy mogą nie wiedzieć jak się w Linuksie oznacza partycje. /dev/ jest to katalog w którym przechowywane są wszystkie pliki urządzeń. Jeżeli używamy dysku IDE to pliki partycji na początku będą miały hd. Następna litera określa na jakim kanale pracuje dysk i w jakim jest trybie (primary lub slave). Litera a jest dla dysku na pierwszym kanale pracującego jako master, b to dysk również na pierwszym kanale, lecz w trybie slave. c to drugi kanał i dysk w trybie master. d to dysk na kanale drugim w trybie slave. Cyfra oznacza numer partycji. Tutaj już musimy wiedzieć jaki numert ma partycja. Jeżeli mamy tylko jedną na dysku to będzie to najprawdopodobniej 1. Najlepiej posłużyć się programem fdisk (ew. cfdisk). Informacje o wszystkich partycjach jakie widzi Linux można uzyskać wydając polecenie cat /proc/partitions. Cyfry od 1 do 4 oznaczają partycję typu primary, natomiast liczby większe od 4 są przeznaczone dla partycji rozszerzonych.
boot definiuje partycję/dysk na którym ma zostać zainstalowany LILO. Zeżeli chcemy zainstalować go w sektorze głównym dysku nie musimy podawać numeru partycji.
Przy pomocy default ustawiamy który system ma być uruchomiony jeżeli użytkownik po czasie określonym przy pomocy delay (w dziesiątych sekundy) nie zareaguje. Tutaj trzeba wpisać to samo co w polu label pożądanego systemu.
Jeżeli zechcemy aby LILO zawsze pytał nas o system, a nie wyświetlał tylko LILO i po pewnym czasie uruchamiał domyślny system lub czekał na naciśnięcie klawisza Shift, to musimy wpisać prompt.
vga służy do zmiany rozdzielczości jakiej będziemy używac podczas pracy na konsoli. Najlepiej ustawić tu ext lub ask. W przypadku wpisania ask system będzie się nas pytał o tryb graficzny przy każdym uruchomieniu. Kiedy wybierzemy sobie któryś z nich i będziemy chcieli go używac na stałe, wted trzeba go ustawić jako parametr vga, np. vga = 0x0F06.

Teraz przechodzimy do częsci pliku definiującego ustawienia konkretnego systemu. Na początku powinna się znale?ć linjka image = /sciezka_do_obrazu_jadra w przypadku Linuksa, lub other = /dev/nazwa_partycji w przypadku dowolnego innego systemu operacyjnego. W przypadku Linuksa dalej ustawiamy parametry root (nazwa naszej partycji podmontowanej jako katalog główny /), label (etykieta dla systemu) i na końcu wpisujemy read-only żeby partycja główna była montowana w trybie tylko do odczytu.
W przypadku innych niz Linux systemów operacyjnych dalej definiujemy label (etykieta systemu) i table (gdzie znajduje się tablica partycji).
Oczywiście mozna ustawić więcej systemów operacyjnych lub tylko jeden. Możemy też tak skonfigurować LILO, aby zależnie od wybranej etykiety uruchamiał Linuksa z różnymi wersjami jądra.

Gdy już skonfigurowaliśmy program, teraz trzeba go zainstalować w miejscu ustawionym w pliku konfiguracyjnym. Robimy to poleceniem lilo. Możemy dodać parametr -v, aby LILO pokazywał nam dokładniej co robi.

Może się zdarzyć, że podczas uruchamiania komputera zapomnimy jakie nazwy nadaliśmy w pliku konfiguracyjnym poszczególnym systemom. Przydatny w tej sytauacji jest blawisz TAB. Po jego naciśnięciu program wyświetli listę wszystkich dostępnych możliwości.

Jeżeli przy pomocy LILO uruchamiamy Linuksa możemy po etykiecie podać parametry, które mają być przekazane do jądra, np. linux vga=ask. W ten sposób można również zmienić poziom (ang. runlevel) w jakim uruchomi się system. Jest to szczególnie niebezpieczne gdy osoba niepożądana "dobierze" się do naszego komputera. Wystarczy wtedy, że wpisze linux single, aby uruchomić system z uprawnieniami root'a bez podawania hasła. W celu zapezpieczenia się przed taką ewentualnością możemy ustawić LILO tak, aby pytał o hasło w przypadku próby przekazania do jądra dodatkowych parametrów. W tym celu do sekcji z ustawieniami Linuksa w pliku /etc/lilo.conf należy dopisać dwie linijki: password = nasze_haslo oraz restricted.

2. CHOS

Jak już wspominałem alternatywą wobec LILO jest CHOS. Osobiście preferuję właśnie, ten drugi program. Jego zaletą jest niewątpliwie łatwiejsze dostosowanie wyglądu, niż w przypadku LILO. Może się też okazać łatwiejszy w konfiguracji.
Program można znale?ć na kompakcie LinuxPlus 12/B/1999, lub na kompakcie z dystrybucją Mandrake, w której skład program wchodzi.

Po zainstalowaniu programu musimy utworzyć jego plik konfiguracyjny /etc/chos.conf. Oto przykładowa zawartość tego pliku:

delay=30
selection=blue
autoboot=no
install=/dev/hda
password=nasze_haslo
default=1
infoline=off
background=ascii:/boot/bg/background.asc
menupos=0,12

linux "Linux" {
  color=green
  image=/boot/vmlinuz
  position=21,7
  password=yes
  cmdline=vga=0x0F06 ro root=/dev/hda5
}

bootsect "Dos" {
  image=/dev/hda1
  color=green
  position=21,11
  password=no
}
Opis poszczególnych wpisów:
delay
ma takie same znaczenia, co identyczny parametr w przypadku LILO, lecz tutaj czas podajemy w sekundach
selection
kolor tła dla aktualnie wybranego elementu, może to być jeden z następujących: black, red, blue, magenta, green, brown, cyan, lightgray
autoboot
mówi kiedy program ma uruchomić domyślny system, bez pokazywania menu. Może mieć trzy wartości, no aby wyłączyć tą opcję, pressed aby uruchomić domyślny system jeżeli użytkownik będzie trzymał klawisz SHIFT podczas startu programu, lub not_pressed gdy klawisza nie przytrzyma
install
gdzie ma zostać zainstalowany CHOS. Znaczenie analogiczne do boot z LILO
password
hasło jakiego chcemy uzywać
default
numer obrazu który ma być domyślny
infoline
czy chcemy aby program wyświetlał na dole erkanu pomoc. on dla tak, off dla nie
background
opcja jest konieczna w wyadku gdy chcemy używać tła. Między znakiem = a : musimy jakiego rodzaju tła chcemy używać. ascii dla zwykłego pliku tekstowego, dump dla pliku binarnego lub cp437 jeżeli plik używa strony kodowej 437 (codepage437). Po : podajemy ścieżkę do pliku. Przykładowe tła znajdują się w katalogu /boot/bg.
menupos
w jakim, miejscu ma się zaczynać menu. Współrzędne (0,0) są dla górnego lewego rogu

Obrazy skonfigurowane są według następującego schematu: typ_obrazu może być następujący:

  • linux - dla Linuksa
  • bootsect - dla innych systemów
nazwa to tekst, który pojawi się w menu

typ_obrazu "nazwa" {
   opcje
   }

Opcje dla obrazu:

color
jakim kolorem czcionki będzie wyświetlana nazwa obrazu
image
w przypadku Linuksa podajemy ścieżkę do pliku z jądrem. Gdy nie jest to obraz Linuksa podajemy nazwę partycji na jakiej znajduje się system
position
ustalamy pozycję nazwy na ekranie
password
tutaj mogą być trzy odpowiedzi: yes dla tak, czyli będziemy zawsze pytani o hasło po wybraniu danego obrazu. no - nigdy nie będziemy pytani o hasło. restricted - będziemy pytani o hasło, gdy wejdziemy do menu z opcjami jądra (przy pomocy spacji)
cmdline
ta opcja jest wymagana tylko w wypadku Linuksa. Ustawiamy tu dodatkoe opcje jądra. Obowiązkowo powinniśmy wstawić ro (tryb read-only) i root=/dev/nasza_partycja. Ewentualnie możemy dodac też vga .   root i vga mają takie same znaczenie jak w przypaku LILO.

Program instalujemy poleceniem chos (możemy dodać -v). Aby zobaczyć jak będzie wyglądało menu wpisujemy chos -view. Jeżeli podczas wyboru systemu będziemy chcieli zmienić opcje jądra, to zamiast potwierdzić wybór klawiczem ENTER naciskamy spację.
komentarz[0] |

Copyright Š 2006 - 2007 E-comet.info. Wszelkie prawa zastrzeżone.

programy,artykuły,gry online,teledyski,filmiki,smieszne reklamy,sterowniki,kodeki,programy,program,download, downloads,security,bramka sms, teledyski,antywirusy,darmowe free program,programy p2p,tapety,programy biurowe,programy dla firm,narzędzia dyskowe,edytory,gry strategiczne,gry przygodowe,gry sportowe, symulatory, gry rpg,gry karciane, gry zrecznosciowe. Zapraszamy.
0.061 |